Euritmietjes

Wij zijn absoluut geen sekte, zeker weten.

Ik zag ze daarstraks nog liggen. De sloffen waarmee ik in de obscure krochten van antroposofische instituten een poging deed om zonder lachen euritmie te bedrijven. Euritmietjes noemde de antroposofische medemens ze. Ik vond het eigenlijk maar nagemaakte balletschoenen. Made in China? Eerder Dornach. Compleet met latex zool.

Euritmie is belangrijk voor antroposofen. Niet omdat het enige waarde zou hebben. Wel omdat Marie von Sievers, de bijzit van de goeroe der antroposofen, Herr Doktor Steiner, zich intensief bezighield met deze ‘kunst’ voor gepensioneerde balletdansers.  Met euritmie beweren antroposofen zichtbaar te maken wat ‘aan gene zijde’ leeft en weeft.

Rudolf gunde het vrouwtje ook wel wat en bombardeerde haar tot een waar dansmarieke.   De antroposofische achterban was er: aan afnemers geen gebrek. De euritmie was geboren. Achteraf bleek het een miskraam te zijn. Geen antroposoof zag wat. In een poging de doodgeborene te reanimeren voerde men hem op in de steinerschool. De weinige rechten die de leerlingen al hadden, zouden ze waarschijnlijk nog hebben ingeleverd om van de euritmie te worden verlost.

Bekend bij steinerschoolleerlingen is het euritmisch alfabet. Of namen dansen. Bij iedere letter van het alfabet worden passende armgebaren gemaakt en van hot naar her gehuppeld. Wie ooit antroposofen hun breedsprakerige monologen heeft zien voeren, heeft alvast een idee waarover het gaat. En als er dan ook nog een overdreven declamerend stemgeluid wordt bijgedacht, zal men zich zonder twijfel te gast in een of ander antroposofisch gezelschap kunnen wanen.

Het kruim onder hen: euritmisten. Kabouters die hun rubberlaarzen hebben ingewisseld voor latex zolen en een gordijn over hun hoofd hebben getrokken om allerlei parabolen te gaan lopen. De letter rrrrrrrrrrr. En dan maar zwaaien met die armen. Het lijkt heel wat. Behalve voor wie Steiner niet aanhangt.

Er bestaat ook zoiets als heileuritmie. Om mensen gezond te maken. Wie zoals ik ooit een bijeenkomst van euritmisten heeft meegemaakt, denkt daar waarschijnlijk anders over. Of zoals een oud-leerling van de steinerschool het een paar jaar geleden verwoordde:

Eén keer in de week hadden we euritmie, een soort gymnastiek met balletschoentjes. Als de leraressen tenminste kwamen opdagen. Ergens vaag herinner ik me dat de ene na de andere lerares euritmie kanker kreeg en het loodje legde. De dames volgden braaf de antroposofische verantwoorde medische adviezen, en verzekerden zich zo van een snelle dood.

Niet alle leerlingen haten euritmie. Er zijn er zelfs die het in hun vrije tijd praktiseren. Indoctrinatie of gewoon gek?

Wikipedia: euritmie

Print Friendly
facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *