Karrekesvolk en ander gepeupel (7) – Straatrace

gipsy feestjeEen dubbele trouw is iets dat je niet iedere dag tegenkomt. Broer en zus hadden besloten om op dezelfde dag te trouwen en het trouwfeest zou vlakbij huis, in Aarschot op de Ourodenberg, doorgaan. Hij trouwde met iemand van een patjaldersfamilie, zij trouwde met haar neef,  het petekind van haar vader, nonkel Iz. Het feest moest – zoals dat bij voyageurs de gewoonte is – groots zijn. Doordat drie van de vier tortelduifjes uit dezelfde familie kwamen, was het aantal genodigden echter niet groter dan bij een gewone trouw bij voyageurs. Vraag me niet hoeveel volk er was: ik weet alleen dat het er honderden waren.

Zoals altijd was het een bont gezelschap. Ongeveer driekwart van de feestvierders bestond uit zigeuners en foorreizigers, terwijl het andere kwart voornamelijk patjalders waren. Voornamelijk, want er waren ook enkele kaffers uitgenodigd. Aangetrouwde en daar dan weer familie van. Kaffers en voyageurs samenbrengenop dezelfde plaats is een riskante onderneming. Toch zorgde de aanwezigheid van een minderheid kaffers niet voor problemen, maar wel die van de patjalders. Blijkbaar was het een of andere hekkenkruiper in het verkeerde keelgat geschoten dat gezegd werd dat nonkel Iz zo goed als de hele trouwpartij had betaald en kwam het tot een typische discussie onder woonwagenbewoners.

Aanvankelijk werden er alleen maar wat scheldwoorden heen en weer geslingerd. Het orkest speelde lustig door, zelfs toen de ‘discussie’ wat luider werd. Dan wat tumult, een vuistslag hier, eentje daar en al vlug ontstond een tros slaande dronkaards. De orkestleden wisten niet goed meer wat doen. Doorspelen of niet? Toen de eerste borden en glazen door de zaal vlogen, namen ze het zekere voor het onzekere en haalden ze vliegensvlug hun materiaal van het podium. In een mum van tijd. Even lang duurde het om het grootste deel van de feestvierders met mekaar op de vuist te laten gaan.

De lichten gingen aan, waarschijnlijk om beter te kunnen zien wie op wie aan het slaan was, en het ongelooflijke gebeurde: het gevecht kon worden stopgezet. Een en ander zal er wel mee te maken hebben gehad dat jong Izeke – normaal altijd bereid om mee op de barricades te springen – het niet toestond dat de mooiste dag van zijn leven door marginaal gevecht zou worden bedorven. De aanstokers werden buitengezet en konden op de parking naar hartenlust hun manier van feestvieren voortzetten. We stonden erbij en keken ernaar. Hoe vaak hadden we dit al niet gezien. Zatlappen die vechten lijken op de processie van Echternach: drie stappen naar voor, twee naar achter. Een beetje hetzelfde voor de slagen die ze uitdelen: drie ernaast en …

Die dag zou dit saaie schouwspel echter een tot dan toe ongeziene variant opleveren. Was het omdat het een dubbele trouw was of omdat het batterement te lang duurde? In ieder geval hoorden we een auto met gierende banden aan komen scheuren en begonnen enkele vrouwen in paniek te gillen: ‘Hij gaat ons proberen omver te rijden. Van de weg, van de weg’. Mannen, vrouwen en kinderen renden alle kanten uit, terwijl de dronken gek tegen hoge snelheid met twee wielen over het voetpad reed.  ‘Wat denkt die hekkenkruiper wel niet?’ Dat was het teken. Een van ons – achterna gezeten door een bende hysterische vrouwen – rende naar zijn auto, sprong erin, stak de sleutel in het stopcontact, startte het gevaarte en liet de motor brullen als een leeuw die ieder moment zijn rivaal wil bespringen.

Dit was beter dan eender welke actiefilm uit Hollywood. De twee raceten als bezetenen rond de kerk van de Ourodenberg en beukten op mekaar in alsof ze Starsky en Hutch zelf waren. Een 3d-film was er niks tegen. Want hier rook je verbrand rubber en proefde je de smaak van een naderend drama. Maar zover kwam het niet. De wouten – waarschijnlijk opgebeld door buurtbewoners – maakten een einde aan het spektakel. Of er iemand is opgepakt, weet ik niet. Als er wouten op het toneel verschenen, bleven we niet hangen. Binnen ging het feest gewoon verder. Alsof er niks aan de hand was.

Eigenlijk was er ook niks bijzonders gebeurd. Was ook op het vorige trouwfeest geen gigantische vechtpartij ontstaan? Of een paar maanden daarvoor op het bal forain? Bij nader inzien: ik herinner mij geen enkel groot feest waar niet werd gevochten.

 

Print Friendly
facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *